maandag, 19 september 2011

Ik zit na te genieten van een prima showdag gisteren. We zijn met Jeff, Hesper en Dodi naar de Felikat show geweest in Schiedam. Door een "fokkersdip" had ik sinds april 2010 niet meer aan een kattenshow deelgenomen. Inmiddels heb ik weer fokkersplannen met Filiz en hoop ik a.s. seizoen weer af en toe deel te nemen aan een show.
Gisteren had ik er weer helemaal zin in. De katten hadden aan de zaterdagse bezigheden (o.a. nagels knippen) hier in huis al gemerkt dat het "showtime"was. Normaal als de wekker gaat breek ik mijn nek over 6 op eten wachtende katten. Nu was er in geen velden of wegen een kat te bekennen. Ze hadden zich allemaal verstopt…er stond nog geen carrier in de kamer. Toch knap. We moesten even goed zoeken en flink wat charmes onzerzijds in de schaal leggen voordat de 3 uitverkoren katten in " het bakkie" zaten. Met 3 luid miauwende katten vertrokken we naar Schiedam, voor ons om de hoek. We waren vroeg en dus snel door de veterinaire keuring heen.
Er was een kittenspecial gisteren voor alle rassen en het SIOK vierde het 25 jarig bestaan. Daarvoor was er een extra keuring van het Oosterse ras waarvan er ruim 80 ingeschreven waren. Deze keer ook Balinezen en een Oosterse langhaar. Helemaal leuk; lang geleden dat ik met zoveel rasgenoten bij elkaar gezeten heb. Het carré waar we zaten was dan ook ruim opgezet: heerlijk: de hele dag de ruimte. Het werd uiteindelijk een prima dagje.
Het "SIOKbestuur" had veel tijd en moeite in het jubileum gestoken en dat was te merken. Er waren leuke prijzen, de deelnemende katten werden verwend ( ik hoef voorlopig géén speeltjes meer te kopen :) en de deelnemende kattenliefhebbers werden de hele dag door verwend met koffie,koek,lekkere hapjes, drank en superlekkere bubbels aan het eind. Dodi won zelfs nog een megabeker als beste Oosterse korthaar veteraan!!!
De deelnemende katten waren stuk voor stuk fraaie exemplaren. Natuurk hadden de keurmeesters op alle katten wel iets aan te merken, maar ja…wie is er perfect? Ik was in ieder geval trots op de mijne.
Jeff is hier in huis een beetje bangerik. Hij komt nooit om een aai vragen. Als je hem (graag rustig) een aai komt brengen laat hij zich dat spinnend wel gevallen. Hij zit nooit op schoot en nooit op bed. Ik was gisteren best een beetje gespannen hoe hij zich zou gaan gedragen. Ik was perplex. Rustig heeft hij de hele dag over zich heen laten komen, was rustig op de arm en liet alle keuringen gelaten over zich heen komen. Hij kreeg zijn eerste CAP. Viel af in de nominatieronde door zijn te diep liggende ogen; vinden wij ook jammer.
Hesper vond het allemaal eerst spannend en daarna reuze interessant. Ze vond de keuringen wel gezellig, haalde haar CAC en werd genomineerd voor BIS. Helemaal goed natuurlijk. Dodi vindt showen niet echt supergeweldig, maar die is van het type "wat moet dat moet"….Hij haalde makkelijk zijn CAPIB. We moeten eigenlijk een keer met hem naar het buitenland voor zijn internationale titel. Wie weet komend jaar een keer??? Ook hij werd genomineerd. Super!
De concurrentie was groot gisteren. Ze zijn geen BIS geworden, maar we zijn desalniettemin supertrots. De katten zijn blij met alle speeltjes. Het huis ligt er vol mee.

Ik loop vandaag nog na te genieten van een supershow en van de goede sfeer gisteren in "ons"carré. Voelde geen haat en nijdsfeer; dat is in het verleden wel eens anders geweest helaasssssssssss. Heel jammer van de showsfeer vond ik wel dat er iemand, die weg wilde met katten voor het einde van de BIS-verkiezing en tegen gehouden werd, totaal uit zijn stekker ging. Overal staat in reglementen geschreven dat deelnemers horen te blijven tot 18.00 of zoveel later als de BIS-verkiezingen klaar zijn. Zo'n reactie is dus niet gewenst en zeker niet terecht. Ik hoop dat de betreffende meneer zich dat inmiddels realiseert.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dinsdag 30 augustus 2011

We zijn weer bijna een zeer natte zomer verder en voorbij. We hebben het zonnetje genoten; niet in Nederland….Daar was en bleef het nat, maar op Samos, een prachtig groen Grieks eiland. We hebben daar 11 dagen zon, mooie natuur, heerlijk eten, prachtige wandelingen, mooie tochten en schitterende zonsondergangen beleefd op een toplocatie. Samos heeft ons hart gestolen. We zullen er zeker nog een keer terug gaan. En OOK op Samos: zeer veel katten; ik heb weer heel veel Griekse katten aan mijn fotobestand toe gevoegd.

 

De katten thuis werden prima verzorgd door mijn jongste dochter, de beste oppas die mijn katten hebben kunnen. Ik trof ze dus in blakende gezondheid aan. Na de vakantie zijn we begonnen met de fokplannen voor komende tijd. Filiz is inmiddels voor haar snaptest bij de dierenarts geweest en heeft met een negatieve uitslag ( wat positief is : ) groen licht gekregen om naar de dekkater te gaan als ze krols is. Als dekkater hebben we CH Kattilan Starfighter (OSH a) gekozen van Harry en Nanda. Filiz is afgelopen maanden best regelmatig krols geweest. Ben benieuwd hoe lang het nu gaat duren voordat ze krols wordt. We hebben er de lange rit heen en weer naar Drenthe toe graag voor over.

18 september is de eerste kattenshow van het seizoen van Felikat in Schiedam. Er is dan ook een special van het Oosterse ras ter ere van het 25 jarig bestaan van het SIOK. Ik heb me ingeschreven met Jeff, Hesper en Dodi. Ik heb begrepen dat er al een flink aantal Oostersen ingeschreven is. Het lijkt me leuk om met veel deelnemers te laten zien hoe leuk, mooi, lief etc.etc. ons favoriete ras is. Schiedam is voor ons lekker dicht bij. Het is een poos geleden dat we aan een show deel genomen hebben. Hoop dat mijn katten nog een beetje weten hoe het was als deelnemers op de show..Wij hebben er in ieder geval weer veel zin in en hopen op veel deelnemende katten en hun baasjes en veel publiek!

 

zaterdag 16 april 2011

Er is inmiddels een half jaar verstreken sinds mijn laatste "dagboekdeel". Ik had tijd nodig om zaken op een rij te zetten. Ik had tijd nodig voor mijzelf. Door mijn drukke gezin, werk en hobby was ik mijzelf een beetje vergeten en daardoor een beetje ongezond geleefd. Uit bloedonderzoek bleek dat ik wat gezonder moest gaan leven. Dat heb ik gedaan. Ik ben regelmatig en gezond gaan eten en ben 15 kilo kwijt geraakt. Daar ben ik trots op en het voelt goed. Door het bloedonderzoek ging ik ook meer nadenken over mijzelf en wat ik wilde…hoort ook een beetje bij mijn leeftijd :. Ik heb in ieder geval besloten dat ik even een klein kattenfokkersabatical neem; géén kittens; géén shows. In de afgelopen periode is Eva overleden aan acuut nier/leverfalen. De week ervoor lag onze Jacob ineens dood naast zijn mand. Hij was bijna 11 jaar oud en altijd gezond geweest. Té veel verdriet in een jaar tijd. Ik heb even genoeg gehad….Binnen de rest van de groep heerst momenteel redelijke rust. Ik wil Danah laten steriliseren in de loop van komende tijd. Ze mag met pensioen. Filiz is het enige over gebleven fokpoesje uit mijn lijn. Met haar hoop ik ergens in de zomer een nestje te fokken. Ik ga zoeken naar een leuke/lieve/gezonde/mooie getypeerde heer.

Komende maanden willen we gaan genieten van wat het voorjaar en de zomer ons te bieden hebben. We willen gaan fietsen, wandelen en hebben een vakantie geboekt naar Samos, een prachtig Grieks eiland. Verder heb ik voor het eerst sinds jaren weer een paardenrug onder mij gevoeld. Heb gereden op Guusje, de Haflinger van mijn oudste dochter. Dat voelde goed en smaakte naar meer.Mijn plan is nu om Jive in toom te gaan houden. Dat is de Haflinger van mijn jongste dochter. Hij is iets minder braaf dan Guusje. Maar volgens mijn jongste dochter kan ik hem wel aan.

Inmiddels geniet ik zeer van mijn favoriete seizoen. Het weer is de afgelopen weken heerlijk. Per dag wordt het buiten meer groen. Bomen vullen zich met blaadjes, planten schieten uit de grond, de vogels fluiten en het ruikt heerlijk. Wat ik écht vreselijk mis zijn mijn dagelijkse wandelingen met Jacob, de hond. We hebben 28 jaar "hond" gehad en zitten nu ineens zonder. Met steeds minder kinderen thuis en steeds meer werkdagen voor Harmen en mij is het niet reëel om weer aan een hond te beginnen. Als je heel diep in mijn hart kijkt zou ik er zo weer aan beginnen. Ik mis de onvoorwaardelijke trouw, de soms irritante aanwezigheid :, de loopjes; ook als het regent, het geblaf, het aanschaffen van hondenvoer etc.etc. Dussssssssss later als ik oud en grijs ben komt er zeker en vast weer een hond.

Na de zomer hoop ik de draad van "Matya Mou" weer op te pakken om met plezier deel te nemen aan de eerste show van het seizoen in Schiedam. En wie weet is Filiz dan wel zwanger….

 

zaterdag, 30 oktober 2010

Het verdriet om het overlijden van mijn kittens schrijnt nog steeds na. Steeds het gevoel van "had ik maar dit "of had ik maar "dat". Zinloze gedachten die toch niet echt weg te drukken zijn. Uithuilen en opnieuw beginnen; het is me vaker gelukt. Ik wacht even met nieuwe plannen tot het nieuwe jaar. Katten fokken is geen goedkope liefhebberij. 2010 is een jaar geweest met veel verliezen en dan gaat het niet alleen om mijn katten.

Ik ben momenteel ook een aantal katten uit huis aan het plaatsen. Niet iets wat je zomaar doet, maar helaas af en toe noodzakelijk in een cattery. Toen ik begon met het fokken van katten was is faliekant tegen het herplaatsen van katten. Als je een dier "nam" moest je er voor zorgen tot aan zijn of haar dood was mijn overtuigde mening. Inmiddels weet ik beter. Een te groot aantal katten geeft soms stress en daardoor kans op ziekte. Op een gegeven moment groei je dicht omdat er alleen maar oudere dieren over blijven. Voor mijn herplaatsers worden net zulke gouden mandjes gezocht als voor mijn kittens. Oré en Godyvert wonen sinds kort bij mijn oudste dochter en haar vriend. Vooral Godyvert moest erg wennen en wij ook. Hij is hier altijd de vrolijke noot in huis geweest: nooit chagerijnig en altijd vrolijk. Als hij de kans kreeg jatte hij alles wat plat was variërend van deksels tot briefjes geld. Het is echt nog steeds gek dat je bijvoorbeeld rustig een boodschappenbriefje op het aanrecht kunt laten liggen. We missen hem zeker wel, maar we hebben inmiddels te veel castraten en dat is niet handig voor de fokkerij. Marlous en Dennis zijn hartstikke gek op hem en Oré. Ze hadden geen betere plek kunnen krijgen. Een andere reden voor herplaatsing is dat een kat niet goed ligt binnen de kattengroep. Dat geldt momenteel voor Jeff.Filiz, Eva en Dodi vinden hem helemaal niet leuk en er wordt heel wat af geknokt. Voor hem zullen we ook op zoek moeten gaan naar een ander huis; best lastig. Maar zo is het ook geen doen. We hadden gehoopt dat het na zijn castratie beter zou gaan, maar dat is helaas niet het geval. Jeff is niet een echte knuffelkat. Het zal moeilijk zijn om een goed plekje te vinden voor hem. We nemen er in ieder geval de rust en de tijd voor.

De zomer is voorbij; de winter komt er weer aan. Dat dat niet mijn favoriete seizoen is dat is mensen die mij kennen bekend. Ik ben niet van de donkere dagen. Vanavond gaat de klok weer op wintertijd. Ik tel de dagen dat de zomertijd weer in gaat. Ondanks de minne gebeurtenissen hebben deze afgelopen maanden ook leuke dingen gebracht. Har en ik hebben al fietsend ontdekt hoe fraai Nederland is. Een fietstocht van 40 kilometer was voor ons op een gegeven moment heel gewoon. We hebben daardoor beiden conditie opgebouwd, zijn een aantal kilo's kwijt geraakt en voelen ons beter dan begin dit jaar. Dorien heeft inmiddels 3 meisjes op ponyrijles bij Puck en Goos en heeft daar veel plezier in. Onlangs hebben we een verjaarspartijtje gevierd met de pony's en 7 kinderen in de leeftijd van 7-8 jaar. Dorien vroeg of ik wilde helpen, want zo'n feestje lukt niet alleen. 5 meisjes en 2 jongens hebben genoten van het ritje door het bos. Het regende enorm, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik genoot net zo als die kinderen. Misschien iets om met Dorien uit te bouwen in lente/zomer 2011..

 

 

 

zondag 12 september 2010

Ik had me weken geleden opgegeven voor de Felikatshow in Schiedam vandaag.Ik had me er ook op verheugd. De eerste show van het seizoen is altijd weer speciaal.Alles verliep helaas heel anders als gepland waardoor ik mij als deelnemer terug heb moeten trekken.

Na alle strubbelingen rondom de dames en Jeff keken we hoopvol uit naar de bevalling en de kittens van Danah en Jeff. 25 augustus op dezelfde dag dat Jeff gecastreerd werd beviel Danah van 4 kittens. Het was een moeizame en langdurige bevalling: 3 kittens lagen in stuitligging en de laatste kwam flink benauwd ter wereld. Nadat ik haar flink had uitgezogen met een slijmzuiger leek het goed te gaan. Moeder en kittens zagen er prima uit, maar toch….in de dagen erna ging het mis. De voeding kwam bij Danah niet goed op gang en de kittens wilden niet drinken. Ze vielen af. Antibiotica/sondevoeding; het mocht niet baten. Ze zijn alle 4 in de loop van de dagen erna overleden. Ik ben er nog steeds kapot van. Danah loopt af en toe nog steeds te zoeken. Het is enorm triest. Jeff is hier gekomen met hoge verwachtingen; nooit verwacht dat het zo zou gaan lopen en dat we uiteindelijk met lege handen zouden staan: geen kittens en veel verdriet.Dat zijn ook momenten waarop je je als fokker achter de oren krabt en wederom beseft dat niets vanzelf gaat en niets te plannen valt, maar ook "wil ik dit zo nog wel?" Het verdriet om dit verlies moet nog even bezinken. De zin om deel te nemen aan een kattenshow was in ieder geval weg vandaag.

Afgelopen zondag werden we wederom met een trieste gebeurtenis geconfronteerd: onze Balthazar overleed. Hij had al een geruime tijd problemen mijn zijn nieren die steeds minder goed gingen functioneren. Afgelopen zaterdagnacht raakte hij in een coma waaruit hij niet meer wakker werd. Baltha heeft een prachtig leven gehad en was wereldberoemd hier in de straat. Hij had zijn vaste adresjes voor een hapje, snapje, dutje, een goed gesprek of een aai. Menige BBQ werd door hem bezocht. Meestal was er wel een kippenpootje voor hem over. Balthazar kende iedereen en iedereen kende Balthazar. Sinds afgelopen december mocht hij van ons niet meer naar buiten. Hij was inmiddels stokdoof en af en toe de weg een beetje kwijt. Dat hij binnen moest blijven vond hij niet echt fijn, maar hij heeft zich in zijn lot geschikt. Op de momenten dat er "brandend houtskool" te ruiken was ging hij voor de schuifpui zitten en moesten we goed oppassen dat hij niet ontsnapte om nog een keer deel te nemen aan een feestelijke BBQ-dis. We hebben Balthazar een mooi plekje gegeven in het bos. We missen hem verschrikkelijk en zullen hem nooit vergeten.

Lieve Balthazar rust zacht

*11 mei 1994 - *5 september 2010

 

zondag 1 augustus 2010

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Dat weten alle fokkers en of dat nu om poezen fokken gaat of andere dieren. Niet alles gaat nou eenmaal van een leien dakje: zo is het leven.
We hadden veel verwachtingen van eventuele kittens van Hesper en Jeff. Helaas zullen die er niet komen. Afgelopen vrijdag, een week geleden, kreeg Hesper een baarmoederontsteking en was hier heel erg ziek van. Zo ziek dat we besloten hebben om haar dezelfde dag nog te laten steriliseren. We hadden de keus om medicatie te proberen, maar haar gezondheid staat voor ons hoe dan ook op nummer een. De dagen na de operatie bleef ze beroerd, at weinig en zat stilletjes in een hoekje. Onze zorgen bleven groot; ze werd steeds magerder. Gelukkig eet ze sinds gisteren weer. Sinds vandaag bemoeit ze zich gelukkig weer ouderwets met alles wat hier in huis gebeurt.

Jeff is hier ooit gekomen met de bedoeling om nazaten te verwekken. Nu Hesper hier niet meer voor in aanmerking komt blijven Danah en Filiz over. Danah was ruim 6 weken geleden krols. Net zoals de vorige keer moest ze niks van Jeff weten. Ze gilde, krijste, sproeide zelfs; zo krols was ze, maar Jeff kon nog steeds een mep krijgen zodra hij in de buurt kwam. Stoicijns onderging hij haar agressieve gedrag. Toen de krolsheid al een paar dagen duurde hoorde ik op een nacht Jeff's kirrende lokroep in onze slaapkamer. In het schemerdonker was hij bezig Danah het hof te maken en vond er een geslaagde dekking plaats. Danah blies en rolde. Dit gebeurde nog een keer of 2 die nacht. Niet verwacht en tóch gelukt: ik ben helemaal blij te melden dat Danah rond 20 augustus kittens verwacht.

Filiz houdt volgens ons haar krolsheid op. Chagrijnig bekijkt ze alles wat Jeff doet en zodra hij in haar buurt komt kan hij een lel krijgen of erger nog: begint ze een ordinaire knokpartij. Ze is in maanden niet krols geweest: baas in eigen buik. We wachten tot de kittens van Danah er zijn en dan staat Jeff staat op de nominatie om gecastreerd te worden. Hij laat zijn visitekaartje op heel veel plekken achter en dat stinkt behoorlijk. Het is nooit de bedoeling geweest om hem zo lang open te laten.Het is nooit de bedoeling gweest dat het in ons huis zo naar kater zou ruiken. We hadden eerder een geslaagde dekking verwacht. Nogmaals: zaken gaan nou eenmaal vaak anders dan verwacht. We weten ook bijna zeker dat Filiz krols wordt op het moment dat Jeff als castraat door het leven gaat….

 

zondag 30 mei 2010

Afgelopen week hebben we een weekje vrij genomen om de tuin aan te pakken. Er was wat achterstallig onderhoud, er moesten nieuwe planten in de border en in de bakken en het allerbelangrijkst: Har zou een schutting plaatsen tussen de buren en ons. Sinds vorig jaar hebben we nieuwe buren. Toen ze er net woonden hebben ze alle struiken die tussen ons in stonden verwijderd met als gevolg dat we elke beweging die in de tuin gemaakt werd konden volgen en zij die van ons. Ik ben totaal niet mensenschuw, maar stel een stukje privacy zeer op prijs: een schutting dus. Het was een beste klus voor Harmen; er waren heel wat wortels te doorklieven met soms grof geweld, maar het is gelukt. En nou maar hopen dat de clematissen en de blauwe regen de schutting snel gaan begroeien. Alle potten zijn gevuld met fraaie eenjarigen: laat de zomer maar komen!

Wat de katten betreft hebben we wederom geleerd dat fraaie plannen niet altijd gaan zoals bedacht. We hadden bedacht dat Jeff wat de krolse poezen aanging: "kwam,zag en zou overwinnen", maar niks is minder waar. Ruim een maand geleden was Hesper krols. Hesper is zijn grote liefde en muze: waar zij gaat gaat Jeff. Andersom is Hesper een verwend prinsesje en laat ze zich van alle kanten verwennen. Zij vindt Jeff niet heel speciaal. Maar krols als ze was liet ze Jeff's nog onhandige liefdespogingen gelaten over zich heen komen. Een of twee keer hadden we het idee dat "het" "raak" was. We telden de weken tot aan "rodetepeldag". Helaas kwam die dag niet…..Hesper bleek niet zwanger.

Ondertussen werden Filiz en Danah ook krols, maarrrrrrrrrrrrr die wilden geen van beiden ook maar iets van Jeff weten. Ze lieten halfgare dekpogingen van de castraten: Dodi, Cregor en Godyvert wel toe, maar onze jonge viriele kater werd keer op keer ruw terecht gewezen door de dames: opzouten moest ie. Dat Har en ik erg teleurgesteld zijn over deze gang van zaken moge duidelijk zijn. We hadden gehoopt op 3 zwangere dames. Vooralsnog is dit helaas niet het geval. Jeff laat momenteel op een andere manier zijn visitekaartje achter: hij sproeit. Niet de lucht die wij graag in huis hebben :-( Verder zijn er ook af en toe vechtpartijen. Vooral tussen Jeff en Dodi. Ik denk dat Dodi zich toch een beetje de baas in huis voelt. Ik heb het eerlijk gezegd nooit achter hem gezocht. Maar hij zoekt de confrontatie met Jeff en laat zich dan behoorlijk gelden. Ik vind het wel grappig om te zien hoe de anders zo relaxte Dodi ineens verandert in een luid grommend monster.

Sinds gisteren is Hesper weer krols en gaat Jeff zeer daadkrachtig te werk. We hebben goede hoop dat het deze keer gaat lukken tussen die 2. We wachten nog heel even af wat Danah en Filiz gaan doen met Jeff als ze weer krols zijn. Mocht het nergens toe leiden dan gaan we Jeff sluiten. We hopen dat de rust en de frissere lucht weer gaat keren. We hebben wederom geleerd dat er weinig te plannen valt in de kattenfokkerij; Jammer maar helaas…….We hopen over een week of 9 op fraaie kittens van Hesper en Jeff, een fraaie combinatie!

Duimt u even met ons mee????????????

 

 

 

maandag 5 april 2010

Ben vandaag aan het bijkomen van een enerverende showdag gisteren. Ik had ingeschreven met 3 katten: Dodi, Hesper en Jeff op eerste Paasdag voor de Mundikatshow. Die show is voor mij en velen met mij "de" show van het jaar om aan deel te nemen. We hadden er zin in!

In de juiste broek (lees mijn vorige dagboekstukje : ) met de juiste man en de juiste katten arriveerde wij ruim op tijd bij de veterinaire keuring. De katten werden alle 3 goedgekeurd. Daarna waren Har en ik al gauw bezig met het inrichten van onze kooi. Voor de Pasen had ik de kooi een beetje opgepimpt met een foute Paashaas, nepbloemetjes en een mandje met chocolade eitjes voor de bezoekers. Toen we Jeff in de kooi wilde plaatsen bleek hij geblesseerd aan zijn achterpoot. Hij kon er niet meer op staan. Vervelend voor hem. In de uren daarna werd het niet beter wat jammer was. De keurmeester, Jörgen Billing was erg enthousiast over hem, wilde hem nomineren, maar onder deze omstandigheden kon dat niet. Wij begrepen het volkomen, maar jammer was het wel. Dodi en Hesper werden gekeurd door Ad de Bruijn. Dodi behaalde zijn 2e CAPIB en werd genomineerd voor BIS. Hesper kreeg een U1 en won in de nominatieronde van een fraaie choc met wit gevlekte kater: Purple Pride's Genius. We waren helemaal trots. Ook zij werd genomineerd voor BIS. Er zijn tijden geweest dat Har en ik daar alleen maar van konden dromen. Voor ons is het toch een teken dat we op de goede weg zijn. Qua fokken en dat geeft ons beiden een goed gevoel.

Na deze emotionele momenten hadden we tijd voor een hapje en een snapje en een bezoek aan onze favoriete "krabpalenboer" (wij noemen hier alles boer: sigarenboer, tijdschriftenboer, bloemenboer = Roordenthuistaal ) Na 2 jaar bleek een van de palen van onze krabpaal na het geweld van onze Oostersen aan vervanging toe. Wij zijn grote fans van de "European pet collection" van Silvia Gizinski
( www.katzen-deko.de). Zij hebben een internetshop, maar waren gelukkig aanwezig. Voor een flink bedrag hebben wij een nieuwe 1.40m hoge paal gekocht wetende dat we daarmee weer 2 jaar vooruit kunnen. Ze deden overigens prima zaken. Een krabpaal van 1240 euro? Geen probleem: zo verkocht. Nogmaals fraai zijn ze! ( ik heb er geen aandelen….)

Rond een uur of 4 begon de BIS-verkiezingen. Ondertussen waren Froukje en Wiro gearriveerd. Zij wonen in Arnhem hebben 2 jaar geleden een kitten bij ons gekocht: Garibaldi (nu Simon) Matya Mou. Ze kwamen met een fles champagne: echt superleuk. Ze zijn gebleven tot na de BIS van categorie 4. De BIS-verkiezing verliep best vlot. Jammer was wel dat de katten erg vroeg opgeroepen werden en daardoor lang in de kooi moesten zitten. Dodi ging treurig in een hoekje zitten en schikte in zijn lot. Hij liet alles gelaten over zich heen komen. Hesper vond het verschrikkelijk en maakte zich enorm druk. We zijn om de beurt naast de kooi gaan zitten om haar een beetje te kalmeren..

Uiteindelijk waren we aan de beurt. Hespers tegenstandster was een fraai seal tabby point poesje: Calvencade cats Josephine mooi van type en met fraaiere oren en oorstand. Zij won van Hesper. Dodi bleek als enige genomineerd te zijn; maakt niet uit; fraai is tie! BIS wordt een kat echt niet zomaar. Gewapend met fraaie linten en trofeeën zijn we huiswaarts gegaan; intens tevreden; wel een beetje moe.

Vandaag genieten de katten van hun nieuwe klimtuig. Jeff is nog een beetje aan het hinkepinken en heeft een beetje dikke achtervoet. We kijken het nog heel eventjes aan.

 

 

zondag 14 maart 2010

Waar blijft de lente????? Na deze koude winter verlang ik meer dan ooit naar een warm zonnetje. Heel af en toe is die zon te zien en te voelen, maar over het algemeen blijft het koud. Gelukkig zijn er andere signalen die laten weten dat de lente in aantocht is: in de tuin verschijnen steeds meer voorjaarsbloemetjes en onze 8 kippen doen hun best met het leggen van eitjes. We hebben al links en rechts weer wat eitjes uit kunnen delen. In ruil voor die lekkere eitjes worden de 8 dames uitgebreid verwend met lekker groen, fruit, meelwormen en een extra handje graan.

Met de katten is alles weer oké. Een week of 2 geleden waren ze met zijn allen ziek door een maag/darmvirus. Vervelend voor hen; ook vervelend voor mij. Ik bleef spuug ruimen en soppen. Gelukkig zijn ze allemaal weer de oude. Hoe zo'n virus dan hier binnen komt is een raadsel. Er komt geen kat buiten. Maar goed, na de nodige goede verzorging en een lichtverteerbaar dieet zijn ze allemaal weer opgeknapt en is het huis weer schoon :-)

Met Hesper en Jeff zijn we 21 februari naar de Mundikatshow in Hilversum geweest. Het was een poos geleden dat we deelgenomen hadden aan een show. Voor Jeff en Hesper was het de eerste show en dat maakte het extra spannend. Het blijft altijd weer afwachten hoe katten zich gedragen; zeker hun eerste show. Jeff is een leukerd, maar kijkt graag de kat uit de boom (leuk gezegde voor een kat…..) Hesper is een enorme spring in het veld die het niet echt leuk vindt om vastgehouden en rondgedragen te worden. We hadden met beiden de "showhouding" geoefend, maar dat ze dat nou leuk vonden…..Voor de show moeten de nagels geknipt worden; Jeff deed daar totaal niet moeilijk over; wij waren verbaasd!! Hesper maakte er een megatoestand van. Met gevaar voor eigen leven hebben we haar nagels van een stukje ontdaan.

De wekker ging vroeg die zondag; de verlichting was schaars. Op de tast haalde ik een spijkerbroek uit mijn kast en trok die in het schemerige licht aan. Bepakt en bezakt en met 2 mopperige katten reden we in de dikke mist naar Hilversum. De veterinaire keuring was super georganiseerd. Er was haast geen rij en we waren al snel bezig met het inrichten van de kooi. Om half 8 zaten we aan de koffie. Op mijn spijkerbroek ontwaarde ik ineens een bruine vlek, en nog een, en nog een…..bleek ik de broek aangetrokken te hebben waarin ik ooit het kippenhok had geverfd….Tsja…..De rest van de dag heb ik geprobeerd er zo weinig mogelijk naar te kijken en dat lukte best. Jeff vond het showen niet zo leuk, maar liet het gelaten over zich heen komen. Hij kreeg een U1 en werd genomineerd voor BIS. Hesper gedroeg zich best goed, kreeg een U1 en werd OOK genomineerd voor BIS. Daar had ik wel wat afkeurende blikken richting mijn gevlekte broek voor over. Aan het eind van de dag verloren ze op het podium van een fraai gevlekte leeftijdgenoot. Mijn showdag kon desondanks niet meer stuk.
Inmiddels zijn Hesper, Dodi en Jeff ingeschreven voor de eerste dag van de paasshow van Mundikat op 4 april a.s. We hebben er zin in!

En….ik zal voortaan mijn kleding die ik die dag van plan ben aan te trekken extra goed controleren op toonbaarheid.

 

 

 

zondag 24 januari 2010

Vandaag, precies 3 weken geleden zaten we in de auto en reden richting België over besneeuwde wegen. In Capelle viel het erg mee met de sneeuw, maar hoe zuidelijker we kwamen hoe dikker de sneeuw. Het was een fraaie rit: weinig verkeer, iedereen reed op zijn gemakje dus het was goed te doen. Klein minpuntje was een defecte verwarming in onze zo betrouwbare Volvo……We waren op weg naar Berlaar, een plaats waar we tot een week ervoor nog nooit van hadden gehoord :

Een week ervoor was ik een beetje aan het rondkijken op internet. Voor het extraatje bij mijn kerstsalaris wilde ik graag een laptop kopen en ik wilde kijken wat ik wilde en wat er voor die prijs zoal te koop was. Ondertussen keek ik mijn favoriete kattensites na. Ik kijk minstens een keer per week op www.kittentekoop naar het aanbod van Oosterse en Siamese kittens om te kijken wat het aanbod is. In België, bij cattery Lenromas, werden Siamese kittens aangeboden. Ik was al een poos op zoek naar een leuk getypeerde Siamees en nam even een kijkje. Het kitten, een choc tabby katertje zag er op de foto veelbelovend uit. CHOC TABBY! Mijn ultieme droom……Manlief zei heel voorzichtig dat hij hem wel leuk vond, jongste dochter was meteen laaiend….Tsja…..Recente foto's werden via de mail gevraagd en toegezonden: WOW! Er volgde een avond vol discussie: voors: ( mooie kater,fraaie stamboom, mooie partij voor onze huwbare dames, leuke showkat) en tegens ( is 10 katten niet een beetje veel, gaat hij wennen, gaat hij sproeien, een laptop is goedkoper…) werden uitgebreid besproken. Ik zelfs de nacht erna in mijn dromen nog gewikt en gewogen. De volgende dag nam ik een dapper besluit:" ik ga voor de laptop". Toen ik mijn man telefonisch op de hoogte stelde van dat besluit vroeg ie "waarom"????? "Maak maar een afspraak, dan gaan we kijken"

Dus… gingen we 3 weken geleden met de auto naar Berlaar, een plaats waar we tot een week ervoor nog nooit van hadden gehoord om Lenromas Jefferson te bekijken. Hij bleek samen met zijn personeel, Baz en Andrew in een prachtig huis te wonen met veel soortgenoten en een paar enorme Deense doggen en een Spaniel. Jeff zag er live nog veel mooier uit als op de foto. Hij waardeerde ons bezoek maar matig en vluchtte al gauw weer weg naar zijn vertrouwde poezenfamilie. In de hoop dat het snel met onze eigen katten zou klikken hebben we hem ( natuurlijk :) mee terug genomen naar Capelle.

De eerste week liet hij duidelijk weten dat het bij ons NIET leuk was. Hij lag het liefst op een kussen onder ons bed en kwam daar alleen onder vandaan voor een knuffel of eten. Knuffelen liet hij zich luid spinnend welgevallen. Eten was een ander verhaal. Hij veranderde in een niets ontziend, grommend,hysterisch monster wat bijna het bord op at in zijn schrokpartij.
De tweede week kwam hij af en toe in de woonkamer om zijn nieuwe huis aan een verdere inspectie te onderwerpen. Luid grommend lieten vooral de dames weten dat ze niet van zijn belangstelling gediend waren en gingen vervolgens ook nog eens tegen elkaar te keer: het leken wel een stel viswijven. De mannen reageerden wat gematigder. Echt leuk vonden ze hem niet, maar last hadden ze ook niet van hem. Inmiddels at Jeffer met de groep mee. Voeren deden we met gevaar voor eigen leven. Nadat hij zijn portie op had vloog hij op de borden van de rest af.

De derde week was ineens de rust in de groep weer gekeerd. Van het ene op het andere moment keerde de rust weer en lag hij tussen de rest alsof hij er altijd tussen gehoord had. Altijd weer heel bijzonder hoe makkelijk het dan uiteindelijk weer gaat. We zijn blij met hem. Eten blijft zijn extreme passie. Droge brokken doen hem helemaal niks, maar Carnibest, hart of blikvoer daar doet hij welhaast een moord voor.Ik ben weer aan het sparen voor een laptop…….

 

zaterdag 19 december 2009

En zo sta je dan ineens weer aan de vooravond van de feestdagen van 2009 en bijna aan het begin van een nieuw jaar. De laatste maanden zijn omgevlogen. Mijn werkweken vlogen voorbij. De commotie rondom de H1N1 ging helaas niet aan mijn werkdeur voorbij. Of dit terecht of onterecht is geweest zal te tijd leren. Momenteel keert de nieuwegrieprust weer.

Buiten is het ineens winter. Regende het 2 weken geleden nog warm water en was november 2009 de warmste novembermaand ooit: afgelopen nacht vroor het rond de 10 graden. Het heeft gesneeuwd en er wordt de komende dagen nog meer sneeuw voorspeld. Ik was de afgelopen dagen vrij en heb genoten van de witte wereld.

Wat de katten betreft is het rustig momenteel. We hebben nog geen show bezocht dit seizoen. Dit komt deels door andere zaken die aandacht behoeven en deels omdat we niet zo goed wisten wie we mee moeten nemen. Wij showen minimaal 2 katten tegelijk voor de gezelligheid en behalve Hesper kwam t.n.t. niemand in aanmerking. Dodi is al een poos niet fit. Waardoor dat komt weten we niet. We verwennen hem extra met lekkere hapjes. De Mundikatshow met Pasen is ons dit jaar goed bevallen en we denken erover na om komende paasdagen deel te nemen in ieder geval met Hesper. Verder hebben we 3 huwbare dames rondlopen waarvoor we op zoek zijn naar een partner. Ik weet nog niet of ik ze weer uit logeren stuur of dat ik zelf op zoek na naar een leuk katertje. Ik ben al een poos op zoek naar een katertje; het liefst een Siamees. Het aanbod van Siamese kittens is momenteel niet groot en wat aangeboden wordt is niet altijd even goed getypeerd. Vaak ook worden katertjes als huisdier verkocht wat ik jammer vind. Ik kan me voorstellen dat fokkers voorzichtig zijn met hun lijnen, maar nu worden veel dezelfde katers voor de fok gebruikt wat de genenpool wel erg klein maakt. Ik blijf zoeken en hou me aanbevolen voor "fraaiekittentips"

Verder is Balthazar hier weer neergestreken; niet geheel vrijwillig, maar toch……Iedereen weet inmiddels hoe uithuizig hij is. Afgelopen zomer heeft hij weer een aantal wisselende woon en/of verblijfplaatsen gehad hier in de buurt. Hij geniet van alle aandacht die hij dan krijgt. Af en toe meldde hij zich ook hier, zodat wij ons geen zorgen maakten. Wij kennen hem inmiddels na ruim 15 1/2 jaar……Enfin toen ging de telefoon…bleek meneer alweer een nieuw tehuis gevonden te hebben. De vrouw des huizes was allergisch voor katten, maar was een enorme kattenfan. Zij had speciaal voor hem een kattenbak gekocht, een kussen erin gedaan, bubbeltjesplastic eromheen geplakt en het geheel op een beschutte plek in de tuin gezet. Ook werden de heerlijkste blikjes kattenvoer Baltha voorgeschoteld. Hij vond het daar helemaal geweldig en wilde daar niet meer weg. Dat vond de barmhartige dame toch ook weer zielig. Zat ie daar maar in de kou…..sta je daar als eigenaar aan de telefoon met de mond vol tanden….Lastig hoor: mensen bedoelen het goed, maar als ze een kat die niet van hun is geen eten geven dan gaat zo'n kat gewoon weer weg. Baltha schijnt een onuitwisbare,verpletterende indruk te maken en maakt fans overal in onze buurt; dat weet ie zijn hele leven al……………ik weet geen kat hier in de buurt die zo beroemd is als hij……maar goed, hij is van ONS! Dussss we hebben hem opgehaald en binnen gesloten. De hele clan Oostersen had zoiets van "wie ben jij ook alweer", maar herkenden hem al snel. We zijn er inmiddels achter dat Balthazar zo doof is als een kwartel ( kwam hij daarom nooit als we hem riepen voor eten? Voorheen kwam hij altijd!) Met al dat vuurwerk op komst is dat een extra reden om hem binnen te houden. Hij is inmiddels weer helemaal ingeburgerd en slaapt 'snachts innig tevreden en luid spinnend tussen Har en mij in. Een paar keer per dag geeft hij aan dat hij best wel even naar buiten zou willen. Als hij door krijgt dat dat er helaas niet in zit laat hij zich zonder te mopperen op zijn eigen kussen met warm kleedje zakken…

Fijne feestdagen en een heel goed 2010

 

woensdag 7 oktober 2009.

Inmiddels zijn Hera (Shira) en Hero (Tibby) verhuisd naar hun nieuwe baasjes. Het gaat ze goed. Ze waren al snel gewend en genieten van de aandacht die ze daar krijgen. Hesper is als 8e catterylid helemaal opgenomen in de groep en laat alle aandacht en schoonmaakbeurten van de andere leden wellustig over zich heen komen. Hesper is een enorme druktemaker. Ze holt en vliegt door het huis, springt op alle kasten, springt op tafel; ook tijdens het eten, iets waarvan de andere katten weten dat dat ten strengste verboden is en ze hangt heel hoog in de gordijnen……Dat doet hier niemand haar na…..Er valt voor ons nog heel wat aan dit meisje op te voeden. Als ze slaapt is ze lief : : : Ze weet met een allerliefst miauwtje aandacht te trekken en ze kan spinnen als de beste. Kortom: we beleven veel lol aan de kleine dame.

 

 

Nadat de kittens naar hun nieuwe adressen vertrokken waren was het voor ons tijd voor een week vakantie. Har en ik hadden de hele zomer door gewerkt. We gaan niet graag weg als we kittens hebben. We hadden voor ons gevoel wel een weekje buitenland verdiend. Tot een week of 4 er voor wisten we nog niet waar we heen zouden gaan. Veel mensen om ons heen gaven goede adviezen; vooral Turkije was volgens de meesten "the place to go". De Griekse eilanden liggen Har en mij erg na aan het hart. De sfeer, de geur, de cultuur, het eten, de ouzo, de zee hebben we al een aantal keer mogen genieten op Corfoe, Kreta (2x) en Zakynthos. Rhodos stond al heel lang op onze verlanglijst. Bij het zoeken op internet kwam ik een zeer fraaie aanbieding op Rhodos tegen die ik niet kon weerstaan en de keus werd snel gemaakt, geboekt en betaald. 24 september vertrokken we 'sochtends heel vroeg. We hebben 8 dagen all inclusive genoten in hotel d'Andrea Mare in Trianda, vlak bij Rhodos stad. Het was onze eerste all inclusive-ervaring: bij binnenkomst een "ziekenhuisarmbandje" om met de naam van het hotel er op. (weet iedereen die je tegen komt meteen waar je hoort zo'n week……)

 

 

Het was allemaal goed verzorgd. Het eten vond ik niet altijd even lekker, maar dat lag aan mij. Drinken uit alleen maar plastic bekers vind ik helemaal niks, maar dat ligt ook aan mij. Bij het diner mochten we gelukkig wel uit glas drinken; die glazen bewaarden we om de ouzo 'savonds vanuit het plastic in over te gieten. Nogmaals alles was goed verzorgd en zag er goed verzorgd uit.

 

 

We hebben 8 dagen genoten van zon, zee en 30 graden. We hebben 4 dagen een auto gehuurd en het eiland rond gereden en veel mooie plekken bezocht: Rhodos stad, Lindos, Kalithea, de vlinder vallei, rustige strandjes en het uiterste zuidelijke puntje: Prassonissi waar het zo hard waaide dat we van boven tot onder gezandstraald zijn (AU). Over het hele eiland verspreid waren wilde geiten die los liepen; zelfs langs de kant van de weg. Dode geiten langs de kant van de weg hebben we niet gezien. Kennelijk weten auto's en geiten elkaar te ontwijken. Helaas waren er wel veel dood gereden katten in alle leeftijden. Een rotgezicht.

 

 

Zoals op de meeste Griekse eilanden leven er ook op Rhodos veel katten. Ze komen in alle soorten en maten voor: gehavende katten, magere katten, goed verzorgde katten en ook een soort half langhaar katten: heel fraai om te zien. Wat ons goed deed dat er ook op Rhodos geprobeerd wordt om het kattenoverschot tegen te gaan door een castratie/sterilisatiebeleid. Deze katten waren te herkennen aan een afgeknipt stukje oor.

 

 

We zijn inmiddels weer een week thuis. Het zal duidelijk zijn dat het voor ons weer erg wennen is aan de grijze luchten,regen en kou. We gaan ons opmaken voor de herfst en voor onze eerste kattenshow van het seizoen 15 november in Rijswijk.

Stiekem kijk ik al weer uit naar het voorjaar….helaas duurt dat nog lang….

 

 

zondag 13 september 2009

Het gaat hard met het stel. Ze zijn inmiddels 12 weken. Ze groeien als kool, eten enorme hoeveelheden, lusten alles, spelen en liggen graag bij de rest van de kattengroep. Ze hebben hun eerste vaccinatie gehad en daar totaal geen last van gehad. Op aanraden van collegafokkers zijn we voor de vaccinatie naar de dierenartsen kliniek "Walenburgerweg" in Rotterdam gegaan en dat was een leuke ervaring. We waren al een poos op zoek naar een dierenarts met affiniteit met katten en katten fokken en we denken hem gevonden te hebben. Het is een eindje verder rijden, maar dat hebben we er graag voor over. 15 september gaan we voor de 2e vaccinatie, ontwormen en het plaatsen van een chip. De week erna mogen ze dan naar hun nieuwe personeel.

Hesper blijft hier. Hera heeft een plekje hier in de buurt. Haar toekomstige mandje blijft in Capelle staan, een klein eindje verder op. Zij gaat daar een Oosterse vriendin krijgen: Naila en leuk nieuw personeel. Ze gaat andere naam krijgen: Shira.

Hero gaat in Rotterdam wonen in het hart van de stad boven een casino. Hij blijft zijn eigen naam houden en gaat het daar vast geweldig krijgen. Ook deze mensen zijn heel blij met hem.

Het zal weer stil worden in huis. Vooral ook omdat de 3 lilac dames zich overal mee bemoeien. Danah, Eva en Filiz lopen de hele dag achter de kittens aan. Wanneer ze denken dat die iets doen wat in hun ogen maar een beetje gevaarlijk is gaan ze er achter aan en proberen ze te "redden". De kittens zijn inmiddels oud en wijs genoeg om in een klimpaal te klimmen; liefst helemaal bovenin. De lilac tantes vinden dat maar niks en klimmen er in om ze op te halen met een boel gemopper. Die reddingen verlopen nou niet bepaald op een voorzichtige manier. Wij op onze beurt vinden het weer niks dat de tantes zich er mee bemoeien en zijn dus hele dagdelen bezig om het goedbedoelde opvoedgedrag van de Oostersen hier in huis te regelen. Daarbij zijn Eva en Filiz momenteel ook nog krols. Die kunnen we buiten in de tuin zelfs met alle ramen en deuren gesloten horen (ik weet overigens niet wat erger is voor de buren….het kraaien van een haan of het gegil van 2 sloeries van Oostersen.
Vooralsnog verlangen we dus wel een beetje naar die stilte. Gelukkig hebben we momenteel beiden vakantie en kunnen we deze laatste weken het stel in de gaten houden. Oré bemoeit zich nergens mee. De ooms Cregor, Godyvert en Dodi zijn meer van de verzorgende kant: zij poetsen hun nichten en neef wat en laten ze lekker tegen zich aan dutten.

 

 

 

 

zondag 23 augustus 2009


Het is hier altijd bezig, beestig, zou ik haast zeggen….Naast ons werk is er altijd wel wat te doen met ons vee: voeren, verschonen, poetsen, showen…..Augustus was een druk maandje dit jaar. Goos had een vreemde bult op zijn rug, dus werd de veearts ingeschakeld. Zij kon er niet zo veel van maken. Hij kreeg antibiotica en een smeerseltje en er werd regelmatig contact opgenomen over het herstel. Dit herstel werd vertraagd door onze Goos zelf die tot 2x toe het flesje met smeersel te pakken wist te krijgen en het vertrapte. Het is een megadondersteen. De veearts schreef een ander smeersel voor en vooralsnog lijkt de bult te slinken.

Jive en Dorien zijn een weekje naar Wateren geweest. Daar hebben ze met een aantal andere Haflingers en hun berijdsters een week door gebracht. Wateren ligt in Drenthe; tegen de Friese grens aan, dus dat was best een aardige rit. Achter de auto hing Jive in zijn trailer; de auto zelf was vol geladen met paardenbenodigdheden ( geloof me dat is veel voor een week) en benodigdheden voor een meisje van 18 ( da's voor een week haast net zo veel :) Met zo'n zwaar beladen auto kun je niet anders dan heel rustig rijden. De trailer konden we daar laten staan gelukkig. De week erna hebben we Jive en Dorien weer opgehaald. Ze hebben beiden een topweek gehad. Verder heeft Dorien deze zomer aardig wat lesjes gegeven op Puck en Goos. Hier in de buurt wordt op maneges nauwelijks les gegeven op Shetlandpony's. Soms zijn de pony's waar wel op les gegeven wordt te groot voor de nog jonge/kleine kinderen. De bedoeling van Dorien is om hen kennis te laten maken met een pony op maat, de verzorging er van en eerste beginselen van het rijden.(interesse? zie ponyritjes)

De kuikens van dit jaar zijn inmiddels allemaal volwassen. Het is altijd weer spannend hoeveel hanen en hoeveel hennen het zullen gaan worden. Het duurt vrij lang voordat dat zichtbaar is. Afgelopen week wisten we het zeker toen we 'sochtends wakker werden van gekraai van een haan. We hadden het al gezien en nu hoorden we het ook. Van de 5 kuikens hebben we 1 haan en 4 hennen. Goed voor de eieren, maar minder goed voor de buurt. Zelf vind ik het gekraai van een haan een prettig geluid. Ik vind het monotone geluid van een kärcher op mijn vrije dag veel erger of verbouwingsgeluiden of jeugd die midden in de nacht staat te praten of …of…of…Maar helaas..in het verleden hebben we al een keer onenigheid gehad met een buurman over een hen die haan bleek te zijn en die begon te kraaien. Ik hou niet van ruzie. Onze haan gaat in Bleskensgraaf wonen bij een vriendin. Daar krijgt ie een fraai koppel hennen om over te waken en om nazaten mee te verwekken. Wij houden hier 8 kippen over. Gaan we binnenkort een bordje aan het hek hangen "eieren te koop". Vooralsnog leggen de dames nauwelijks eieren: ze zijn allen in de rui.

In de tuin zijn de zonnebloemen inmiddels bijna uitgebloeid. De eersten die daar op afkomen uit het bos zijn halsbandparkieten. Veel mensen in de buurt denken bij het zien van zo'n vogel dat ze ontsnapt zijn uit een volière, maar dat is niet zo. Hier, in het Schollebos, leeft al een poos een flinke kolonie, vast ooit ontstaan uit ontsnapte halsbandparkieten. Het blijft een prachtig gezicht deze vogels te zien vliegen in het bos en om ze bungelend aan een zonnebloem in je eigen tuin te zien.

De kittens groeien als kool. Na de wat moeizame start hebben ze geen problemen meer gehad. Danah is een fantastische moeder en de rest van de kattengroep moedert en vadert mee. Hero, Hera en Hesper zijn leuke katjes. Ze hebben een zacht en trouw karakter en een heel lief zacht stemgeluid. Vorig jaar had ik een paar kittens met een mega stemvolume; dit stel hoor je bijna niet. Ze eten goed, spelen en doen alles keurig op de bak. Aanstaande maandag krijgen ze hun eerste vaccinatie. Vooralsnog heeft zich nog geen nieuw personeel gemeld voor Hera en Hero. Het aanbod van Oosterse kittens is momenteel groot. Mijn ervaring is dat mensen na de zomervakantie op zoek gaan naar een kitten. Maandag a.s. beginnen de meeste scholen weer. Ik wacht het rustig af. Kan me niet voorstellen dat er zich niemand meldt voor deze fraai getekende en lieve OSH-tjes

 

 

 

 

 

zondag 26 juli 2009

Het gaat goed met de kleintjes! Vandaag zijn ze 5 weken oud. Inmiddels eten ze pap en kitten vlees. Ze eten het met smaak. Na een wat moeizame start groeien ze als kool. In diverse hoeken van de kamer staan kattenbakjes waar ze na een paar ongelukjes keurig gebruik van maken.

Het is leuk om te zien hoe ze al weer helemaal "kat" zijn in een ieniemini uitvoering. Ze zijn inderdaad alle drie "ticked" Hero en Homer, de katertjes, respectievelijk blauw- en lilac tabby ticked.. Hesper het poesje is blauw tabby ticked. Vooralsnog ga ik voor alle 3 op zoek naar nieuw personeel. Ik heb daar nog niet heel erg mijn best voor gedaan. Dat doe ik de eerste weken eigenlijk nooit. Ik hou wel van een beetje "rust in de tent" als de kittens nog klein zijn. Ik verwacht sowieso niet zo heel veel animo voor kittens midden in de zomer. Ik wacht het rustig af en ga anders over een week of 2 mijn kittens aanmelden bij de kittenpagina van het SIOK of www.kittentekoop.nl. Met beiden heb ik goede ervaringen. Zo rond 20 september mogen de kittens het huis verlaten. Daar moet ik nog even niet aan denken. Het is een lekker stel. Ieder nest kittens is weer anders. Dit stel is heel relaxed en ze hebben alle 3 een aandoenlijk zacht miauwtje.

Zelf hebben we geen vakantie momenteel. Onze kinderen zijn allemaal op vakantie of bezig met op vakantie gaan. Wij moeten op het huis en overgebleven vee passen :.

 

zondag 28 juni 2009

Er zijn kittens.......Vorige week zondag op maandag nacht zijn ze geboren. Danah was de hele zondag al een beetje anders dan anders. Ze lag niet meer bij de groep en leek een beetje in zichzelf gekeerd. Toen we naar bed gingen veloor ze vaginaal wat vocht. Dodi ging bij haar liggen; ik ging bij haar zitten. Het werd een lange nacht...........Tussen 2 uur en 4 uur kreeg ze 4 kittens. 2 lagen in stuit en dat kostte haar veel inspanning. De kittens hadden fraaie gewichten: 3 waren ruim 90 gram en een woog 73 gram. Rond een uur of 5 wilde ik geheel tevreden naar bed gaan. Helaas dacht Danah er anders over. Ze werd onrustig, ging slepen, in de kittens bijten. Niks geen bed voor mij. Ik moest naast de mand gaan zitten en vooral blijven zitten van Danah....Na een paar uur werd ze rustiger. Ik ging uiteindelijk helemaal duizelig van vermoeidheid slapen rond een uur of half 9.

De eerst dag zag alles er prachtig uit: kittens leken te drinken en waren tevreden. Omdat het er zo rustig uit zag was het eerste weegmoment dinsdagavond. Alle kittens waren afgevallen. Ik probeerde bij te voeden met een spuitje, maar ze wilden niks. Een sonde had ik niet in huis (erg stom! Ik werk in een ziekenhuis; had er een op voorraad moeten hebben) Woensdag moest ik werken. Mijn dochter probeerde bij te voeden zonder resultaat. 'savonds tijdens het wegen bleken ze dramatisch te zijn afgevallen. Voordat ik sondevoeding zou gaan starten probeerde ik nog een keer of ze zelf wilden drinken en dat lukte.Ik heb liever dat ze zelf drinken. Sondevoeding is een prachtige uitkomst, maar kan ook complicaties geven, dus als het niet hoeft doe ik het liever niet. Ik heb al jaren een bijvoedmethode met een spuitje. Aan de top bevestig ik een stukje fietsventielslang waar aan gezogen kan worden. Dit blijkt voor mij een prima methode. Zelf ben ik "spuitvaardig" door mijn beroep, maar ook mijn man en dochter kunnen er goed mee omgaan en verslikken door de kittens komt nauwelijks/niet voor.

Uiteindelijk is een van de katertjes die in stuitligging geboren was overleden. Vanaf het begin maakte ik me zorgen om hem. Ondanks bijvoeding is hij vrijdag overleden. De rest groeit inmiddels door intensieve bijvoeding wel. Ik heb het vermoeden dat de melkproductie bij Danah toch op gang is gekomen. Ik voed nu wat minder frequent bij en dat gaat goed. Duimen dat het zo blijft gaan. Vanaf morgen moet ik weer werken en neemt Dorien de zorg overdag op zich.

De oogjes zijn inmiddels open. Vanaf vandaag heb ik ze namen durven geven: het Lilac katertje heet Hero Matya Mou, het blauwe katertje heet Homer Matya Mou en het blauwe poesje heet Hesper Matya Mou. Zoals het er nu uitziet zijn ze alle 3 ticked tabby.Dat zou ik erg leuk vinden! Ik heb nog nooit ticked kittens gehad. Ik kan momenteel geen vlekje of streepje op hun lijfjes vinden. Hun hoofdjes zijn wel tabby, dussss...Vooralsnog wachten we het af. Als ze maar gezond groot worden.

 

 

vrijdag 19 juni 2009

Net terug van een weekje vakantie. Zoals ieder jaar mei/juni ben ik een weekje naar Sitges geweest. Sitges is een badplaats onder Barcelona. Een vriendin en haar man wonen daar en sinds een jaar of 12 ga ik er bijna ieder jaar heen. In eerste instantie ging ik alleen. Har bleef dan thuis om voor kinders en vee te zorgen. Sinds vorig jaar mag :-) hij mee. We verblijven dan in "hotel Platjador", een heerlijk hotel wat direct aan de boulevard ligt. Ook dit jaar hadden we weer een kamer geboekt "met balkon en zeezicht". Da's niet goedkoop, maar het blijft super om een week lang te genieten van het geluid en zicht van de zee. Het weer was fraai. We hebben weinig gedaan. Weinig doen is voor ons heel moeilijk, want we zijn altijd bezig. Nu hebben we alleen maar geluierd onder de parasol, gelezen, gezwommen, gedut ( de eerste dagen heeel veel), gegeten, gedronken, samen of met Cathy en Ken......zucht....de week vloog om.

Een leuk detail om in dit dagboek te vermelden is dat "het kattenprobleem" dat ooit in Sitges speelde helemaal opgelost lijkt. In het verleden waren op veel plekken kittens en katten te vinden. De kittens zagen er vaak ziek en zielig uit.Toeristen voerden de katten van alles; goedbedoeld, maar dat trok weer het nodige ongedierte aan. Inmiddels zijn katten gecastreerd en gesteriliseerd en heb ik tijdens mijn verblijf geen kitten gezien en de katten die er rondliepen blijven verwilderde katten, maar zagen er beter uit.

 

 

 

 

 

maandag 11 mei 2009

Afgelopen periode was er een met veel emoties. Verdriet, blijdschap en gevoelens van geluk wisselden elkaar in rap tempo af.

Een dierbare collega overleed. We kenden elkaar al bijna 25 jaar en werkten net zo lang samen. Afgelopen zomer werd er bij haar een kwaadaardige ziekte ontdekt. Na onderzoek bleek dat ze niet meer beter zou worden. Het verdriet was groot. Ze schikte zich in haar lot en besloot "er voor te gaan" en te genieten van het leven zo lang het nog kon. Afgelopen december is ze met "vut" gegaan en in januari hebben we een groots afscheid gevierd met haar en het hele team en oud gedienden. Na het feest ging het steeds meer achteruit met haar gezondheid. De afgelopen weken heb ik haar regelmatig bezocht en ben ik steeds vol bewondering geweest hoe ze met haar ziekte om ging. 24 april is ze overleden.Hoe vol contrast het leven kan zijn was de week voor haar overlijden gebleken: mijn oudste zus zou een koninklijke onderscheiding krijgen; een best hoge naar het scheen. Ik mocht mee als genodigde: helemaal leuk natuurlijk. De begrafenis van mijn collega en het lintje vielen uiteindelijk op dezelfde dag op nagenoeg hetzelfde moment. Ik koos voor mijn zus.

Zij stapte die woensdag nietsvermoedend "hotel des Indes" binnen om een consul te ontmoeten voor haar werk. Daar zaten wij: man, dochter, schoonzoon, mederwerkers van haar kantoor en ik haar op te wachten. Haar dochter sprak de woorden "het heeft hare majesteit behaagd....." Mijn zus was sprakeloos en blij. In Den Haag waren 49 mensen de eer van een lintje ten deel gevallen en die werden allemaal om half 10 in Diligentia (een theater) verwacht. Dat werd een hele zit. Iedereen kreeg een persoonlijke toespraak. Zuslief kreeg als enige een officiersonderscheiding. Er na hebben we gelunched in hotel des Indes, errug lekker.....en daarna konden we door met een borrel voor vrienden om het feest mee te vieren. Ik ging een tikke aangeschoten op tijd mijn mandje in.

Koninginnedag begon stralend. Mijn meiden waren op tijd opgestaan om de jaarlijkse financiele klapper te maken: ponnyritjes met Puck en Goos op de vrijmarkt. Voor die gelegenheid worden de shetjes keurig uitgedosst in nationale kleuren compleet met fraaie strikjes in bijpassende kleuren. Har en ik aten onze "oranjetompoes" terwijl we naar het bezoek van de kongin in Apeldoorn keken. Het zag er gezellig uit. Toch kwamen er onrustige gedachten in mij op "als er een gek rondloopt kan hij zomaar zijn slag slaan" dacht ik en drukte de gedachte meteen weer weg. Op een gegeven moment kwam er een bezorgde organisator van de optocht in beeld die vertelde dat het uit ging lopen en paarden onrustig begonnen te raken. Weer kreeg ik een onrustig gevoel. Ik besloot even iemand te mailen. Ik zat nog maar net achter mijn computer toen Har riep. Iedereen weet waarom. Koninginnedag was in een klap afgelopen. De rest van de dag hebben we alleen nog maar steeds opnieuw naar die ellendige beelden gekeken. Vlag halfstok; beroerd waren we ervan.

De dag erna gingen we Danah ophalen die ter dekking was geweest bij Nanda en Harry. We waren al vroeg op stap. Ik wilde heel graag via Apeldoorn naar Drenthe. Niet als ramptoerist of om sensatie te zoeken. Dat heb ik in mijn leven nog nooit gedaan; ik wilde een kaarsje aansteken in de grote kerk in Apeldoorn en daar even zijn. Har kon zich daarin vinden. Om half 11 liepen we daar. Er waren nauwelijks mensen op straat en de mensen die er waren waren de overblijfselen van koninginnedag 2009 aan het afbreken. Het was een raar gevoel om het oranjepark zo anders te zien als de dag er voor. Bij de grote kerk stonden een paar fietsen. Het was muisstil. Er zaten een paar mensen in de banken en er waren 2 tafels met een schrift waarin geschreven kon worden. Bij ieder tafeltje stonden een paar mensen te wachten. Har en ik staken onze kaarsjes aan en gingen bij de wachtende staan. Op dat moment ging het orgel spelen: kippenvel. Ik heb wat geschreven. Daarna zijn we even in de banken gaan zitten. Er waren mensen die huilden....van binnen huilde ik ook. Het voelde goed om er even te zijn.

Danah is weer thuis. Inmiddels weten we ook dat ze zwanger is. Rond 20 juni hopen we de kittens te kunnen verwelkomen. Om ons huis groet en bloeit alles. In het nestkastje klinkt er veel gepiep als moeder en vader koolmees aanvliegen met wurmjes,vliegjes, rupsjes. De kippenkuikens zijn haast geen kuikens meer. In het bos zwemt er van alles aan jong grut en ruikt het heerlijk. De eerste groene kikkers kwaken al weer. Ondanks alles geeft dat toch een heerlijk mei-gevoel. Pluk de dag!


 

 

 

maandag 20 april 2009

En als er dan hier vooralsnog geen kittens geboren worden dan gaan we op zoek naar andere mogelijkheden voor jong leven hier in huis:

Een van onze kippen was al een poos broeds. We hebben Wyandotte krielen en als die broeds zijn dan zijn ze heeeeeeel broeds. Ze houden het dan vol om weken lang in een hoekje te gaan zitten broeden: ei of geen ei; het maakt niet uit. We hebben geen haan, iets wat WIJ erg jammer vinden, maar onze buren niet.....De broedsheid van onze kippen is dus alleen maar lastig voor hun en voor ons. Ik had al eens bedacht dat we misschien een keer bevruchte eieren ergens vandaan konden halen die een van de kippen kon uitbroeden. Dit jaar wilde ik dat experiment wel eens uitvoeren, maar waar haalde ik bevruchte eieren vandaan. "de kinderboerderij" riep een van de meiden. Prima idee. De volgende dag voegde ze de daad bij het woord en ging er heen. Helaas bleek de haan net overleden en omdat niet duidelijk was waaraan hadden ze de alle eieren vernietigd: hadden wij weer :-( Ik besloot tot een wat modernere manier van zoeken: internet en dan wel Marktplaats. Marktplaats heeft ons aardig wat prettige zaken opgeleverd: Jive, Goos, het kippenhok, schapen; bevruchte eieren zouden daar vast ook wel te vinden zijn. Die avond al had ik "beet": bevruchte wyandotte-eieren van iemand die bijna om de hoek woonde: helemaal leuk. Toen ik mijn laatste mail bekeek voordat ik naar bed ging had zich nog iemand gemeld. Zij had eitjes voor me uit een broedmachine die daar al 18 dagen in lagen 100 % bevrucht. Wanneer ik die onder mijn kip zou leggen zouden ze na een dag of 3 uitkomen: dit klonk superleuk. Een afspraak voor de dag er na was snel gemaakt. Na ons werk gingen Har en ik naar Zevenhuizen om 5 eitjes op te halen. Volgens degene die de eitjes verkocht kon je de kuikens al horen piepen in de dop. Weer thuis tilden we de kip op, legden de eitjes eronder. Tevreden liet ze zich erop zakken. De dagen erna jatte ze de eieren die haar collegakippen legden erbij. Gelukkig waren die eieren goed te onderscheiden van de anderen. Zondagochtend zat in een van de eitjes een gat. Dat ei had ze buiten het nest gelegd. Even dacht ik dat het mis gegaan was. Ik heb het ei toch terug gelegd. Aan het eind van de middag piepte er een donkergrijs kuikentje: schattig! De hele familie was in vervoering. Maandag kwam de rest uit; 4 geel/grijze donsjes. Zo lief. Commentaar van de buurvrouw: "zitten jullie nu alweer met je hoofd in dat kippenhok"

Ze groeien als kool. We hebben een gedeelte van het kippenhok afgezet zodat de andere kippen er niet bij kunnen. Kippen zijn niet zo heel lief; zeker niet tegen vreemden. Ze moeten langzaam weer aan elkaar wennen. Hier in huis worden weddenschappen afgelegd hoe veel hennen en/of hoeveel hanen het zullen gaan worden. We hopen op het beste scenario. Tot die tijd gaan we er nog even van genieten. Tegen de tijd dat zij groot zijn hopen we weer kittens te hebben: Danah is aan het logeren bij Harry en Nanda voor een dekking bij Starsky. Vooralsnog schijnen ze een leuke tijd te hebben samen. Nu maar hopen dat ze op neemt!

 

 

 

31 maart 2009

Sinds begin januari was er weinig "groot" kattennieuws.

Danah bleek helaas niet zwanger te zijn Ze ging ook wat laat in haar krolsheid naar Starsky.
Wie niet waagt die niet wint......Inmiddels is ze nog een keer krols geweest en dat natuurlijk net in een periode
dat wij haar niet weg konden brengen en nu wachten we af. We gaan begin juni een weekje op vakantie.
We duimen dat ze nog even wacht met krols worden...maar ja....als geen ander weten we dat niets in het leven, ook niet binnen een cattery,
te plannen valt. Geduld is een schone zaak.......( is niet mijn sterkste eigenschap....)

We zijn niet naar de show in Haarlem geweest. Ik had Dodi ( dat doe ik een paar keer per jaar) strongholddruppels gegeven.
Een dag later zat op de toedieningsplek geen haar meer: kaal. Daar was ik zacht gezegd niet blij mee. Met zo'n kale plek is het slecht showen.
Ik had ook geen zin meer om alleen met Filiz te gaan en dus zijn we thuis gebleven. We hadden genoeg andere belangrijke zaken en taken te doen.
Vervelen doen we onshier nooit. We hebben altijd tijd tekort.
Inmiddels is de kale plek genezen en de volgende show in aantocht.
We gaan eerste paasdag naar de Mundikatshow in Arnhem met Dodi en Filiz. We hebben er zin in. Er is die dag een spotted special
van alle rassen en we zitten met elkaar ( zo'n 75) in één care. Er zijn keurmeesters uit alle delen van de wereld
en dat is iets wat ik nog niet heb mee gemaakt. We hebben er dus zin in. Nu maar hopen dat er geen zieken of gewonden vallen!



Verder ben ik aan het genieten van het voorjaar: EINDELIJK: zon!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! In de tuin begint het groen uit te lopen.
In bakken heb ik bollen en violen gezet. We hebben een nestkastje waar 2 koolmezen ijverig een nest aan het bouwen zijn
en een van de kippen is broeds. We gaan proberen een paar bevuchte eieren op de kop te tikken om uit te laten broeden.
Geen idee of het lukt, maar we kunnen het proberen. Kuikentjes is ook wel weer eens leuk. In het verleden hebben we die wel gehad.
Als je als dier in huize de Vries-Roord ( meer Roord eigelijk :-) terecht komt dan moet er vermenigvuldigd worden. Zelf heb ik per slot van rekening
ook mijn best gedaan met mijn 4 kinderen.We hebben aardig wat jong vee gehad; zeker toen de kinderen nog klein waren. Over mijn prestaties als
caviaverloskundige doen hier nog vele verhalen de ronde.

Dorien heeft plannen om haar "ponnyritjes" verder uit te breiden. Nu het wat langer licht is wil ze 2 x per dag kinderen de gelegenheid
geven om meer ervaring op te doen met het verzorgen en rijden van een Shetlander. Ze wil dat gaan doen van half 4 tot 5 en van half 7 tot 8.
Ze is momenteel hard bezig om een flyer te ontwerpen. Het lijkt een mooie uitdaging. Puck en Goos zijn flink aan het verharen en het blijft ieder jaar weer een enorme klus om de heren uit hun wintervacht te plukken. Doel is om ze voor 30 april zomerfraai te hebben. Ze gaan dan weer ritjes geven op de vrijmarkt. Dit blijft voor mijn dochters ieder jaar weer een leuke bijverdienste.

Zo blijft iedereen hier bezig met beest en tuin; nu dat boerderijtje nog......later als ik groot ben......



Back Next